ขอบคุณเวปใจดีคะ

 .................................

กูว่าแล้วในโลกนี้มีปัญหา
    เขาไม่ด่า ก็ชื่นชม หรือเฉยๆ
    สาม ประเภทที่ว่านี้มิเปลี่ยนเลย
    จงวางเฉยใครถือสาเป็นบ้าตาย ...

...................................

 

 

ตุ๊กตาลืมตาขึ้นมาจากการพักงีบเพื่อเอาแรง ตามองไปที่นาฬิกา จวนจะ หกโมงเย็นแล้วตุ๊กตา รีบลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อและกางเกง ถุงเท้า อีกคู่ที่เข้ากันได้ดีทั้งชุดไม่ทันแล้วสวนกีฬา ลานอรบิกกำลังจะเริ่มแล้ว ทุกๆ หกโมง........ตุ๊กตารีบออกจากห้องแต่ไม่ลืมที่จะคว้านำดื่มติดมือไปด้วย

เพื่อนๆ ทุกคนรู้ดีว่าเวลา ประมาณนี้ จะหาตุ๊กตา ได้ที่ใหน ตุ๊กตาแทบไม่เคยพลาด เธอชอบ และสนุกกับกีฬาประเภทนี้มาก  ทั้งได้เหงื่อ ผ่อนคลาย และร่างกายแข็งแรงด้วย ลานอารบิกที่ตุ๊กตา เต้นทุกวัน อยู่ติดริมทะเล บรรยากาศดีมาก.... เหมาะกับการออกกำลังกายมาก

 

เสร็จแล้ว ตุ๊กตา ก็อาจจะเดินเล่นรอบ สวนกีฬานี้ ที่มีคนรักสุขภาพเหมือนกัน พาลูก หลาน เพื่อน มาวิ่งออกกำลัง กันเต็มไปหมดแต่บางวัน ตุ๊กตาก็จะขับรถย์เล่น วน ไปโน่นที นี่ที อาจจะแค่ใกล้ๆ รอบ ๆ ตลาด ว่ามีอะไรน่ากินบ้าง หรือไม่ก็ ไกลออกไป อีกสัก20-30กิโล เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง ก่อนหน้านี้ตุ๊กตามีเรียนพิเศษตอนเย็น แทบทุกวัน แต่ช่วงนี้ของชีวิต เหมือนหยุดนิ่งๆ รอการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หลังจากที่ตุ๊กตาสอบผ่านพร้อมกับความสบายใจขึ้นมาอีกหน่อย ตุ๊กตาอยากพักผ่อน อยากจะนอนแยะๆ เพราะตุ๊กตารักที่สุดคือการนอน กลับมาถึงห้องพร้อมกับเหงื่อเปียกโชค ในมือมีถุงผลไม้ มี ส้ม แอ๊ปเปิล แล้วก็สัปรด อีกชิ้น จัดของ กินผลไม้ ดูข่าว อาบนำ แค่นี้ ตุ๊กตา ก็เหนื่อยแล้วละ พร้อมจะนอน

 

แล้วเธอก็สะดุ้งอีกรอบ 6.30 พร้อมเสียงนาฬิกาปลุ๊ก ต้องตื่นแล้วละ พละจากฝัน อาบนำ แต่งตัว แล้วก็ ขับรถบึ่งไปทำงาน พร้อมกับเพลง CD เดิมๆ ที่มีอยู่ 84 เพลง ที่ฟังมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ที่ทำงาน เพื่อนร่วมงาน ที่หลากหลาย การทำงาน ที่มีทั้งที่ตุ๊กตาชอบและไม่ชอบเรื่องราวการทำงาน ทั้งเก่า ทั้งใหม่ การพูดคุยกับเพื่อนร่วมงาน ไม่ว่าจะเรื่องงาน เรื่องข่าว และ มุข ขำบ้าง ฝืด บาง วันแล้ววันเล่า .... ดำเนินมา นานเท่าไรแล้วละ อีก สองเดือน ก็จะครบแล้ว สองปี ที่ตุ๊กตา ใช้ชีวิตแบบนี้ ชีวิตที่ไม่มีนาย

อีกไม่กี่วันข้างหน้า ชีวิต ของ ตุ๊กตา จะเปลี่ยนไปจะต้องมีการปรับตัวครั้งใหญ่ แต่ตุ๊กตา ก็ยังคงเป็นตุ๊กตา คนเดิม แต่ตุ๊กตา อยากให้ตัวเองโตขึ้น เข้มแข็งขึ้น มีความสามารถมากขึ้น ไม่ต้องเก่ง แค่ทำงานมีความสุข และจัดการกับปัญหาต่าง ๆ ได้อย่างที่มันควรจะเป็นก็เพียงพอ

 

สำหรับวันนี้ เย็นนี้ก็เป็นเหมือนอีกหลายๆ วัน ที่ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ตุ๊กตาเต้นอารบิก เหนื่อยมาก อาจารย์ที่เต้นนำเป็นอาจารย์ที่ตุ๊กตาชอบมากที่สุด วันนี้ ตุ๊กตา เต้นสุดแรง ....หลังจากเต้นเสร็จ ก็ เหมือนเดิม ... วันนี้ตุ๊กตาเดินรอบๆ สวนกีฬา อากาศดี คนออกมาแยะเลย ... เห็นน้องผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่มาพร้อมกับครอบครัว พ่อ แม่ ลูก  อีกด้าน ก็เป็น คู่รัก ไม่ได้หวานมาก แค่ทั้งคู่ออกมาออกกำลังกายด้วยกัน เป็นเพื่อนกัน ... คุยกัน คงจะเป็นเรื่องในหลายๆ เรื่อง ทั้งเรื่องส่วนตัวและทั่วไป เรื่องตลก ๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้หรือปรับทุกข์ในบางเรื่อง ที่บางทีคิดคนเดียวอาจจะไม่สามารถแก้ได้ หรือปลงได้ยาก

 

ตุ๊กตา แค่รู้สึก วันนี้เหงา เดียวดาย ... จริง ๆ นะ ตุ๊กตารู้สึกอย่างนั้น ถึงแม้ว่าจะเคยบอกตัวเองเสมอว่า ก็เพือนแยะ เธอเป็นคนที่โชคดี มีหลายๆ คนเข้ามา อยากจะเป็นเพื่อนสนิท กับตุ๊กตา แต่เหมือนว่าเธอไม่เปิดใจเลย ... อธิบายอะไรไม่ได้มาก พูดได้แค่ว่า มันคือความ รู้สึก ... ลึก ๆ ของเธอ  วันนี้ ตุ๊กตาเหงา...คิดถึงพ่อกับแม่ คิดถึงคืนก่อนที่เราสามคนพ่อแม่ลูก นอนคุยกันจนหลับไป คิดถึงน้องชาย หลาน

ที่รักและแต่งเติมชีวิตของตุ๊กตาให้มีสีสรร มากขึ้น และใครอีกคน ที่ห่างไกล ทั้งกาย และใจก็ห่างออกไป.....ในใจเหงา ..... หรือเป็นเพียงแค่อารมณ์ที่เครียดกับการเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น ...

 

บางครั้ง

มีอะไรเข้ามาแยะมาก

จน กลายเป็นเหมือน

จัดการอะไรไม่เป็นเลย

 

บางครั้ง

ต้องนั้งคิดบ้างนะ

ชีวิต ต้องการอะไร

 

ติดอะไรอยู่น้า

รีบๆ ข้ามไปให้ได้

ฟ้าใส ๆ เห็นใกล้ๆ นี้แล้ว

 

 

เพราะดีเพลงนี้ ซึ้ง ไม่เหมาะกะคนที่อกหัก ฟังแล้วอาจเสียจริตไปเลย

 

คำว่ารักมันกลายเป็นฝุ่นไปแล้ว
อะไรที่หวัง ก็พังไปตั้งนานแล้ว
แต่ชีวิตไม่รู้ทำไม มันยังคงค้างคาใจ
ไม่มีวันใดที่ฉันไม่จดจำ

ก็คำว่ารักยังจำได้อยู่เสมอ
หลับตาทุกครั้งยังเจอเธออยู่ตรงนี้
ความเข้มแข็งที่ฉันเข้าใจ อ่อนแอลงทุกนาที
อยู่ดีๆ ใจก็ร้องไห้อีกครั้ง

ยังคิดถึงเธอเหลือเกิน ได้ยินมั้ย
เธอยังอยู่ในหัวใจ ของฉัน
ข่มตานอนทุกคืน ยังฝันยังเห็นว่าเรารักกัน
เธออยู่ที่ไหน คิดถึงเธอ
ชาตินี้ไม่มีสิทธิ์เจอ จบแล้วก็เข้าใจ
แต่จะให้ทำยังไง เมื่อในหัวใจยังจดจำ

คำว่ารักยังพอให้ต่อชีวิต
ยังทำให้คิดถึงวันเก่าๆ เหล่านั้น
ได้แต่หวังลึกๆ ในใจ จะมีบ้างไหมสักวัน
สิ่งที่ดีๆ เหล่านั้นจะกลับมา

ยังคิดถึงเธอเหลือเกิน ได้ยินมั้ย
เธอยังอยู่ในหัวใจ ของฉัน
ข่มตานอนทุกคืน ยังฝันยังเห็นว่าเรารักกัน
เธออยู่ที่ไหน คิดถึงเธอ
ชาตินี้ไม่มีสิทธิ์เจอ จบแล้ว ก็เข้าใจ
แต่จะให้ทำยังไง เมื่อในหัวใจมีแต่เธอ

เคยรู้สึกไหม
กับเรื่องบางเรื่อง
กับสิ่งบางสิ่ง
ในอดีต
ความจริงที่ผ่านมา
วันนี้
ได้กลายเป็นเหมือนความฝัน
ความฝัน ที่ฝันแล้วฝันอีก
ความฝันที่ไม่มีวันเป็นจริง
บางสิ่งไม่ได้หายไป
ยังอยู่ ที่เดิม ตรงนี้เสมอ
สิ่งที่ยากที่สุด
คือการจัดการกับตัวเราเอง
.....
ต่อไปนี้ ทุกส่ิงจะไม่ยากอีกต่อไป
ชีวิตแก่นแล้ว
ง่าย
ง่ายกว่าที่เราคิด
ทุกอย่าง มา อยู่ ไป
ธรรมดา ออกนะ

 

 

 

 

 

 

พ่อไม่ค่อยดุ ถ้าไม่พอใจพ่อจะเงียบ

พ่อชอบเล่าเรื่องตลก และพ่อก็ทำได้ดีมาก

พ่อชอบพาไปเล่นกีฟา ตอนหนุ่มๆพ่อเป็นนักบาสมหาลัยละ

พ่อสอนเราขับรถคนแรกเลย

พ่อเสอนว่ายน้ำละ สอนริมน้ำมูลเลย

พ่อเป็นธุระเรื่องเรียนให้เสมอ พ่อช่วยจัดแจงเรื่องหอพักให้อยู่สบาย

เวลากลับบ้าน อยากพักมาก...... แต่ทุกเช้าตรู่.... พ่อต้องปลุกไปใส่บาตร ไม่ตื่น พ่อจะเงียบทั้งวัน  -_-"

พ่อและเราเชื่อว่า

เกิดมาชีวิต สั้น ๆ ทำดี ทำบุญ

เป็นใบเบิกทางให้ชีวิตหน้า ที่สุขและสงบ

พ่อบอกให้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆให้ชีวิต

อย่ายึดติดหรือสนใจสิ่งที่ไรสาระ

ที่ทำให้เรารู้สึก เศร้า เหงา เสียใจ

เพราะชีวิตนี้ สั้นมาก ...

ตลอดเวลาที่ผ่านมา พ่อดูแลเราตลอด

..........

เราก็อยากอยู่ใกล้ๆพ่อคะ รักพ่อนะคะ

 

 

 

ทำตัวเหลวไหลไม่ได้แล้ว 

 

 

 

ไม่เป็นไรถ้าเราจะไกลห่าง

นายไม่ต้องมาอยู่ข้างๆเราก็ได้

แต่ นายรู้นะ ว่าเราอยากอยู่ข้างๆ นายเสมอ

ไม่ว่าอะไร เมื่อไร เวลาใหน

อย่าลืมนะ มีเราอยู่กับนายตลอด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นาย ชา ......

เขารู้สึกตัวคนเดียว

เขาเหงา มากเหลือเกิน

เขาเหมือนเข้ากะคนอื่นๆ ไม่ค่อยได้

เขา เหมือนเป็นคนมีปัญหา

เขาเป็นคนคิดมาก คิดเกินไป

เขาหวังว่าทุกอย่างจะดีขึ้น

เขาจะหายไปแล้วนะ

เขา จะเดินไปตามฝัน

เขาจะพยายาม

ที่รอคอยมา ก็ ปีครึ้ง

ฝึกกันมา ก็นาน

วันนี้ ได้เวลา ทำจริงแล้ว

ตื่นเต้น

แต่ก็ดีใจ

Launch ซะที

สมดังที่รอ

 

สู้ ๆๆ

ตลอดเส้นทางของการเดินทาง
สองข้างทาง ทามกลางแนวเขา.......
ต้นไม้สีเขียว สมบูรณ์ตามฤดูกาล
ลมพัดใบไม้ไหวเอน

แสงอาทิตย์ แทรกผ่านหมู่ไม้ รำไร

 

อากาศเย็น สดชื่น ......

หมอกข้างหน้ามองดูเหมือนเป็นม่านบางๆ

บาง เบา ล่องลอย และเย็นตา

 

ตอนนี้ฉันอยู่ท่ามกลางสายหมอกบางๆ
ตอนนี้ เหมือนเวลาของฉันได้หยุดเดิน.....

อยากให้เธออยู่ตรงนี้
มองความสวยงามพวกนี้ ไปพร้อมๆ กัน
........................

อยากเขียนถึงเฉยๆ

ไม่แน่ใจมึงจะได้มาอ่านหรือป่าว

เพราะมันคงเป็นเรื่องไรสาระมากๆ สำหรับมึง

กะการมานั้งเขียน อะไรพวกนี้

กรูกะมึงนี่ ห่าง ๆ กันนะ

เลยไม่แน่ใจ ว่ามึงสบายใจ ประมาณใหน

ยังขับรถไป แหกปาก ไปเหมือนเดิมหรือป่าว

ถ้าไช่  กรูดีใจนะมึง

แต่ถ้าไม่

มึงทำไง ถึงทำให้สิ่งนั้นของมึงหายไป

ความสุข ของมึง กรูไม่แน่ใจ ว่าด้วยอะไรตอนนี้

มึงยังมีความสุขกะสิ่ง เล็กๆ น้อย ๆ ได้หรือป่าว

สำหรับกรู เหมือนเดิมเลยวะ

กินกาแฟ อร่อย ๆ เพลงเพราะๆ นั้งคิดอะไรเพลืน ๆ กรูก็มีความสุขแบบของกรูได้แล้ว

เรื่องแย่ๆ เศร้า ๆ มันผ่านกูไปแล้ว เริ่มจางแล้ว

กูเริ่มหายโง่ได้บ้างแล้ว ( ยังมีอีกหลายเรื่องที่โง่อยู่)

ว่าแต่มึง มีเวลา นั้งกินกาแฟ เต๊ะจุ้ย เหมือนเดิมป่าว

มีเวลาได้ขับรถไกลๆ แหกปากร้องเพลงมั้งป่าววะ

เงินทอง ตอนนี้กูว่า คงทับมึงตายได้แล้วละ ....

ใช้มั้งดิ ..... เดียวไม่ได้ได้ใช้นะมึง

ทั้งกูและมึง นั้นแหละ จะอยู่ไปได้อีกนานเท่าไรวะ

หาไป.... ซะเยอะ แต่ไม่ได้ใช้

ก็ติดลบวะเพื่อ่น

 

มึงอาจจะมีความสุขกะการ ทำงาน แบบ ยุ่ง ๆ

มีความสุขกะการทำสิ่งตรงหน้าได้สำเร็จ และแบบสมบูรณ์ด้วย

ก็ ...... ไม่รู้วะ

ความสุข มันนิยามไม่เหมือนกัน กูก็ไม่เหมือนมึงด้วยสิ

แต่กูรู้นะ ว่ามึง ใช้ชีวิต 8 8 8 ของมึงได้คุ้มค่าแหละ

แค่จะบอก ใช้มั้ง  ที่หามา

เคยบอกมึงแล้วนะ

ว่า ทางโลก ทางธรรม ทำให้คุ้มกะที่เกิดมา

รักมึงนะ

กุ้ง